عاشق در پی معشوق

 

عاشق جان به کف ودرپی دلدار منم          بهر دیدار رخش درهمه گلزار منم

گاه درباغ وگهی درچمن ودشت ودمن      کوه به کوه درطلب یار وفادارمنم

 

من سودازده درسوزوگذارم شب وروز     گرننالم چه کنم مرغ گرفتارمنم

گربسوزم زغم ودردفراقت جانا             حاصل عشق من اینست وفادار منم

 

گربه دامم کشی یاپروبالم بندی              مرغ پربسته توزلرو گرفتار منم

گرچه دلخسته وسرگشته وزارم نگری     غرق شور وشعف وعارف وعیار منم

 

صاحب حسن وجمال وهمه نوری وامید    همچو پروانه به گرد رخ دلدار منم

دم روح پرور وان محرم اسرار تویی       خادم جان به کف وخاضع وفخارمنم

 

تابش نور رخت هستی پروانه بسوخت       باهمه سئختم طالب دیدار منم

دلم از شوق وصال توندارد طاقت            همه شب تابه سحر دیده خونبار منم

 

محو دیدار توگشتم که زخود بی خبرم        انکه درپای توصدجان کندایثار منم

قادری درره معشوق بسی دشواریست       ره مقصود درازاست وامیدم وارمنم

 

شاعر:استاد قادری

تلنگر

دل من نرمتر از جنس حریر

دلم از جنس بلور

گر تورا قصد شکستن باشد

سنگ بی انصافیست

یک تلنگر کافیست

"همدمی یار"

 

       ما دراین میکده با همدمی یارخوشیم 

 

                        دایم ازدیدن آن مه رخ عیارخوشیم

 

      گاه چنگی زده برزلفش و چنگی بزنیم

 

                          گاه تارش بنوازیمو ازاین کار خوشیم

 

        کام ما در گرو این تله جعد رواست

 

 

                         تا که هستیم دراین حلقه گرفتارخوشیم

 

        هوشیاران همه زین پرده برونند که ما

 

                          مست ازباده و دیوانه وخمارخوشیم

 

      زاهد خانقه از لذت می بی خبراست

 

                          او نداند که می آلوده چه بسیارخوشیم

" تقدیم به مقام مادر"

 

  تو شکوفاترین بهارمنی

 

                   مهربونی من، نگارمنی

 

                                    همه عالم اگرزمن بگسست

 

     بازهم خوب من کنارمنی

 

                 مهرتو نقطه عروج من است

 

                                 خوش به حالم که غمگسارمنی

 

      خوش به حالم که با تو سرمستم

 

                   درره عشق تک سوارمنی

 

                                  با تو جانی دوباره می گیرم

 

   تو که پایان انتظارمنی

 

           انتظارشکست هرچه غم است

 

                         تو که هرلحظه بی قرار منی

کسی ما را نمی پرسد

 

           کسی ما را نمی جوید

 

                                کسی تنهایی ما را نمی گیرد

 

    دلم در حسرت یک دوست

 

                             دلم در حسرت یک بی ریای مهربان مانده است

ضایع شدم رفت

 

 

آمد اما در نگاهش آن نوازشها نبود

 

چشم خواب ‌آلوده‌اش را مستی رویا نبود

نقش عشق و آرزو از چهره‌ی دل شسته بود

 

عکس شیدایی در آن آیینه‌ی سیما نبود

لب همان لب بود اما بوسه‌اش گرمی نداشت

 

دل همان دل بود اما مست و بی‌پروا نبود

در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود

 

برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود

دیدم آن چشم درخشان را ولی در این صدف

گوهر اشکی که من می‌خواستم پیدا نبود

چرا دنیا دلش سنگ است..؟

 

چه بی تابم چه بی خوابم

 

 چه غمگینم برای یار شیرینم

 

 دلم تنگ است .خداوندا چرا دنیا دلش سنگ است ؟

 

 سپیدی چون ابر .خروشی چون رعد

ادامه نوشته

سلام دوستان امروز یه مطلب متفاوت دارم

من یه مراع شعر رو مینوسم و ازشم میخوام که مصرع دوم رو شما کامل کنید

انطور نظرها رو چک کنید ببنید شعرتون نسبت به دیگران چطوره

 

آمــــد اما در نگــــاهش آن نـوازشها نــــبود

 

 

..................

 

 

 

 

ســخت بود نه ....... ؟