صدایم کن!

اعجاز من همین است؛

نیلوفر را به مرداب می‌‌بخشم

باران را به چشم‌های مردِ خسته

شب را به گیسوانِ سیاهِ سیاهِ خودم

و تنم را به نوازش دست های همیشه مهربان تو...

صدایم کن!

تا چند لحظه دیگر آفتاب می زند

و من هنوز در اغوش تو نخفته ام!!