تنها اميد زندگي ام ياد کن مرا

 



                        غمگين و دلشکسته شدم شاد کن مرا

 

 

    در اين خزان زرد غزلهاي ناب



                            ويران شده بهار من اباد کن مرا

 



       در گير و دار عشق تو چون کوه مانده اي



                         کاهم اگر به چشم تو بر باد کن مرا

 



      عاصي شدم از اين سکوت غم انگيز بي صدا



                           بر بام شهر عاطفه فرياد کن مرا

 



        اين اخرين کلام دلم با نگاه توست

 



            گاهي به احترام دلت ياد کن مرا...!