در سراشيبي که نامش زندگيست
با همه بيگانگي ها ميروم
در سکوت سرد غمگين زمان
بي هدف بي يار و تنها ميروم
در سراشيبي که نامش زندگيست
مي روم شايد که در دشت بزرگ
باز يابم آنچه را گم کرده ام
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 22:39 توسط ₪..مـــــحـــمــد..₪ √
|
آدمک آخر دنیاست بخند √