قطار میرود تو

 

 

      میروی تمام ایستگاه می رود

 

 

           و من چقدر ساده ام که سال های سال

 

 

                                       در انتظار در انتظار تو!

 

  کنار این قطار رفته ایستاده ام

 

 

         و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده

 

 

                               عمیق ترین درد زندگی مردن نیست

 

  بلکه نداشتن کسی است که

 

 

     الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند

 

 

            و تو از او رسم محبت بیاموزی.