من پذیرفتم شکست خویش را ....پندهای عقل دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است دل درد آشنا دیوانه است

میروم شاید فراموشت کنم .....با فراموشی هم آغوشت کنم

گرچه تو تنها تر از من میروی ..... آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را........... تلخی برخورد های سرد را!!!