برايم کـــف زدند

در آغوشـم گرفتند

تاييد و تشويقـــم کردند که آخر فراموشت کـردم

ديگر تا ابد بر لـبانم لبخندی تَصنـعی مهــمان است

امـا بيـنِ خودمـان باشد ،

هـنوز تنـها دلبــرکم تو هسـتی !