در سینه ام،قلب یک کبوتر می تپد

بگذار، آرام باشد این پرنده ی کوچک

که رهایی اش نیست از وهم عشق

پس، اگر می آیی

دانه های محبّت را با خود بیاور

پیشتر از آنکه باران ببارد

از کتاب " عاشقانه ها" سروده ی نعمت نعمتی