هر جــــا سخن از زینب و دروازه ی شــــــــــام است



ساکت به تماشــــــــا منشینید ، حـــــــــــــرام است



یک ســــــر به سر ِ نیـــــزه عیـــــــان است ، ببینیــد



مانند هــــــــــــلال است ولی ماه ِ تمــــــــــام است



هجده قمــــــر از روی نیزه همی تابــــــد و مــــــردم



پرسند ز هـــم ، پس سر ِ "عبــاس" کدام است ؟!



زوار ِ برادر شــــــده بـــر نــی ، ســــــــــر ِ "عباس"



هم اشک به رخ ، هم به لبش عرض ِ ســلام است



مردم نزنیــــد از همـــــه سو سنـــگ بر این ســـــــر



والله امــــــام است ، امام است ، امـــــــــــام است



هر کوچـــه پر از هلهله و خنده و شــــــــادی است



از شــــام بپرسیــــــد : مگر عید ِ صیــــــام است ؟!



با یاد ِ ســــــــر و چـــــوب و لــــب و نالــــــه ی زینب



انگار جهـــــان در نظـرم مجــلس ِ شــــــــــــام است



باید همـــــــــــه از مرد و زن ِ شــــــــام ، بپرسیـــد



ناموس ِ الهـــی ز چــــــه در محضر ِ عـــــام است ؟!