کاش یکی‌ بود که توی کوچه‌ها داد میزد :

خاطره خشکیه

خاطره خشکیه !

اونوقت همه ی خاطراتتو ،

همونایی که ارزش گرفتن دمپاییِ پاره هم ندارن !

میریختم تو کیسه و میدادم بهش و میرفت ردِ کارش ... !!!