رفص طوفان
طوفانها در رقصِ عظیمِ تو
به شکوهمندی
نیلبکی مینوازند،
و ترانهی رگهایت
آفتاب همیشه را طالع میکند.
بگذار چنان از خواب برآیم
که کوچههای شهر
حضورِ مرا دریابند.
دستانت آشتی است
و دوستانی که یاری میدهند
تا دشمنی
از یاد
برده شود.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر ۱۳۸۹ ساعت 1:4 توسط ₪..مـــــحـــمــد..₪ √
|
آدمک آخر دنیاست بخند √