یادمان باشد : وقتی کسی را به خودمان وابسته کردیم !


در برابرش مسئولیم ...


در برابر اشکهایش ؛



شکستن غرورش ،



لحظه های شکستنش در تنهایی و لحظه های بی قراریش ....



واگر یادمان برود !



در جایی دیگر سرنوشت یادمان خواهد آورد ،



واین بار ما خود فراموش خواهیم شد ...