چه رسم عجیبی است !!!




محبتت را می گذارند پای ... احتیاجت ...




صداقتت را می گذارند پای ... سادگیت ...




سکوتت را می گذارند پای ... نفهمیت ...




نگرانیت را می گذارند پای ... تنهاییت ...




و



وفاداریت را می گذارند پای ... بی کسی ات ...




و آنقدر تکرار می کنند که خودت باورت می شود که




محتاجی و تنهایی و بی کس ...